Geen offerte outplacement overlegd. Afwijzing door Participatiefonds terecht?

Bij het melden van een ontslag bij het Participatiefonds moet een bestuur aantonen dat er sprake is van een onvermijdbaar ontslag en dat het heeft voldaan aan de inspanningsverplichting om de betrokkene aan ander werk te helpen, zodat een beroep op de werkloosheidsregeling wordt voorkomen. Alleen als aan deze inspanningsverplichting is voldaan zal een vergoedingsverzoek worden toegewezen. Een van deze inspanningsverplichtingen is hulp bij behoud van werk, extern. Aanbieden van outplacement is in dit kader een van de mogelijkheden.

In de zaak van 11 november speelde het volgende:

Een schoolbestuur heeft de arbeidsovereenkomst met een werknemer ontbonden. Het Participatiefonds heeft de aanvraag van het bestuur om de uitkeringskosten te vergoeden in eerste instantie en ook in bezwaar afgewezen met als argument dat niet is voldaan aan de verplichting tot het doen van een reëel en substantieel aanbod tot outplacement, aangezien er geen offerte van een outplacementbureau was overlegd.

Het schoolbestuur gaat in beroep bij de Raad van State omdat het van mening is dat in artikel 4.4.1 van het Reglement niet is bepaald dat uitsluitend met een offerte van een outplacementbureau kan worden bewezen dat sprake is van een dergelijke aanbod. Volgens het bestuur blijkt uit meerdere brieven dat het de leerkracht in kwestie een serieus en, gezien het daarvoor beschikbaar gestelde bedrag van € 10.000, substantieel aanbod tot outplacement heeft gedaan.

De Raad van State overweegt dat in het Reglement van het Participatiefonds is bepaald dat als bewijsstuk van het aanbod tot outplacement wordt geaccepteerd een brief aan de betrokkene waarin het aanbod tot outplacement wordt gedaan, in combinatie met een door het outplacementbureau uitgebrachte offerte.

Op deze wijze wordt, zoals het Reglement tevens vermeld de meeste zekerheid verkregen dat het inderdaad een reëel en substantieel aanbod betreft. De Raad van State is van mening dat de tekst van het Reglement niet uitsluit dat ook met andere bewijsstukken kan worden aangetoond dat sprake is van een dergelijk aanbod.

Het betreffende bestuur heeft dan weliswaar geen afschrift van een offerte overlegd. Het heeft wel verschillende brieven overlegd aan de leerkracht met een aanbod tot outplacement. Het bestuur heeft ook contact opgenomen met een outplacementbureau en de betrokkene schriftelijk verzocht contact op te nemen met dit bureau.

Verder blijkt uit diverse brieven dat het bestuur € 10.000 beschikbaar heeft gesteld voor het outplacementtraject en is dit bedrag ook aan de betrokkene voor dit doel beschikbaar gesteld als onderdeel van de door de kantonrechter aan de betrokkene toegekende vergoeding van €75.000.

De Raad van State acht het beroep daarom gegrond en bepaalt dat de uitkeringskosten die uit het ontslag voortvloeien ten laste worden gebracht aan het Participatiefonds.

Gelet op de deze uitspraak kan een schoolbestuur dus ook op andere manieren aantonen dat er sprake is van een reëel en substantieel aanbod tot outplacement. Dit laat echter onverlet dat het verstandig is om zo mogelijk een offerte als bewijsstuk te overleggen. Hiermee kan een lastige discussie met het Participatiefonds worden voorkomen.

mr. Willy de Waardt